| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
موسيقي براي حرف زدن ، موسيقي گويا. در اين موسيقي اهمييت اصلي با مفهوم است، مفهومي كه از طريق نتها، سرعت اجرا، مكثها و حتي افكت هاي خاص به وجود مي آيد. و احساس، لذت، قالب و نوع موسيقي اهمييت چنداني ندارد. اين نوع موسيقي را نمي توان در حال رانندگي يا كارهاي ديگر گوش كرد بلكه همانند يك تابلوي نقاشي يا يك فيلم بايد آن را تحليل كرد. هدف اين موسيقي، ريختن تئوري هاي مشخص در قالب هاي شناخته شده نيست. شايد در حين اين موسيقي، ساختار از پايه دگرگون شود. يك نمونه از اين موسيقي را با نام "تغيير" بشنويد: |
|
+ اتفاق افتاد در
شنبه دوم مهر 1384ساعت 3:22 بعد از ظهر به قلم ...! |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک بایگانی |
| درباره وبلاگ |
تلخی لبخندم را
بر من ایراد مکن غمناک تر از گریه آنجا که وجدان های بی رونق و خاموش قاضیان که تنها تصویری از دغدغه ی عدالت بر آن کشیده اند به خود بازم می نهند، میخندم کارم از آن نیز گذشته است می خندم تلخ به آنجا ولی اینجا یار رفت غمخوار رفت و حرف عشق نیز به آرامی رفت از دفتر ما از قاموس ما از روز مرگی های ما حالا... اما می خندم تلخ می خندم باآه می خندم به لبخندی تلخ |
| آرشیو موضوعی |
|
شعر طنز سیاست جامعه شناختی فلسفه عکس |
|
RSS
|
