هيچ كس ويرانيم را حس نكرد
وسعت تنهائيم را حس نكرد
در ميان خنده هاي تلخ من
گريه ی پنهانيم را حس نكرد
در هجوم لحظه هاي بي كسي
درد بي كس ماندنم را حس نكرد
آن كه با آغاز من مانوس بود
لحظه ی پايانيم را حس نكرد

...

یک خانه ی ویران

خانه ای که ستون هایش را بی رحمانه با تبر زخم زده اند

تلی از آوار هنوز روی ستونهایی لرزان

با وزش نسیمی خواهد ریخت

منشینید

بروید

شاید لحظه ای دیگر این تل آوار بر سرتان شود هموار

بگذارید این خانه ی سست فرو ریزد

زمینی بر جای خواهد ماند

این خانه را کسی نمی تواند مرمت کند

باید فرو بریزد

فرو میریزانندش

تا بر خاکسترش بنایی دیگر نهاده شود

کلیه ی گروه خونی ( او مثبت ) را فراموش مکنید

...

شخصی به طور فوری به یک کلیه از گروه خونی +O نیاز داره

شماره ی تماس : 09155471345

...

Misfortune never comes alone

کجا گویند زندگانی سیبی است؟

زندگانی سیب نیست

چرا سیب؟

همان سیب که آدم را راند؟ حوا را هم؟

شاید هم آری ولی نه

پوستی است که بوی سیب میدهد تا گولت بزند

گازش بزن

فکر کن که داری گاز میزنی!

نمیدانی که چه آسان گازت میزند

و چه بی صدا جویده می شوی

ریز ریز

بی آنکه خودت بفهمی

حتی بهتر که نفهمی

بگذار درد جویده شدن تنها باشد

تا درد فهمیدن آن

نمی خواهم بفهمم

شاید اگر من خودم را به نفهمی بزنم کمتر دردم بیاید

اما این هم خودش درد من است

آه که هیچگاه درد ها

تنها هجوم نمی آورند

رومی زنگ شده ام ؟

یا زنگی روم؟

دیگر نمی خواهم بفهمم

دیگر خسته شده ام

دیگر بس است

بوی سیب را هم به سختی پوستش و آن رانده شدن از ملکوت بخشیدم

...

از چیزی می گریزم

به چیزی پناه می آورم

می دانم از چه می گریزم

یک چیز

می دانم به چه پناه می آورم

هر چیز

موسیقی ،

           می نوازم اما ، هنوز چیزی کم دارم

کتاب ،

          می خوانم اما ، هنوز چیزی کم دارم

شعر ،

          می نویسم اما ، هنوز چیزی کم دارم

فیلم ،

          می بینم اما ، هنوز چیزی کم دارم

راه ،

          می روم اما ، هنوز چیزی کم دارم

اشک ،

          می ریزم اما ، هنوز چیزی کم دارم

دوست ،

          می بینم اما ، هنوز چیزی کم دارم

سکوت ،

         می کنم اما ، هنوز چیزی کم دارم

عجب رازی نهفته است

در هزار توی تنهایی خود و افکارم غوطه ورم

هیچ یک از آن بالایی ها حتی کمی و دمی آرامشم نمی دهند

چیزی کم دارم

قرار است کم داشته باشم

شمارش معکوس شروع شده است

۷

۶

۵

۴

۳

۲

۱

دیگر چیزی کم ندارم

اما

اگر به ۱ نرسم چه؟

ای کاش زمان می گذشت

بگذر لعنتی

بگذر از هرآنچه شد

گذر گذر گذر گذر

هنوز چیزی کم دارم

به ۱ می رسم

۱ ؟

یک

یگانه

تک

یک همیشه یک است

همیشه یک خواهد بود

همیشه خواهد بود

نه من چیزی کم ندارم

فکرم همانجایی است که آن یک برای همیشه در آن خواهد ماند

آن

یک

او

یک

یک چیز کم دارم و همان او ست

یک هستی

یک باش

یک

یک

یک

یک

...

پسرک سیگار می کشد هنوز
مدتی به دلیلی نکشید
اما دلیلش او را به آتش کشید
و او سیگار را
و سیگار او را
پسرک همه را می خواست
او را نخواستند
پسرک بود

پسرک می دید

اما فکر می کردند نمی بیند

بودنش را نخواستند
پسرک سیگار کشید
حالا دیگه پسرک به دنبال راز داری نمی گردد که دیگر رازی ندارد
پسرک همان روز ها نیز رازی نداشت
ده نفر می دونستند که پسرک سیگار می کشه؟
ده نفر می دونستند که فقط اونان که می دونن؟
ده نفر؟
ناراحت می شدند؟
فکر می کنم منظور از ده ، آن ده تک رقمی است که یک آن افتاده
پسرک آتش دارد
پس تا آتشش روشن است
بگذار سیگارش را دود کند

تقدیم به آرش آذر

...

آنجا که آنها می روند
از اینجا که ما هستیم
و اینجا که ما هستیم
از آن سو تری که نیامده ها هستند
بهتر است
نمیشد ازل با ابد پیوندی جاودانه می داشت؟
نمیشد به جبر به جایی نمی آمدیم که به جبر از آنجا برویم؟
نمیشد ؟
نه نمیشد!
اگر میشد که دیگر آنجا و اینجایی نبود
دیگر تو و منی نبودیم و نوشتنی نبود
دیگر هیچ نبود
نه به راستی هیچ نبود
نه موهای سیاه
نه دندانهای سفید
نه جا مانده ای
نه چیزی که جای جامانده ای را پر کند
نه دلی
که روزی خوش باشد و روزی غمین
نه قراری
نه وعده ای
نه عذابی
نه ابتذالی
نه جبری
نه اختیاری
نه غمی
نه شادی ای
نه دردی
نه حتی نه ای
آنجا را من دیده ام یکبار
همان یکبار کافی بود
دیگر از آنجا هراسی ندارم
عذاب در جای خالی آنهایی است که می روند و ما را نمی برند
امیدوارم این غم آخرم باشد
امیدوارم این غم آخرم باشد
غم آخرم
...

امروز روز جهانی همبستگی کارگران و زحمتکشان است، به لطف دوست بسیار عزیزی

وبلاگ کانون معلمان ایران به من معرفی شد.

رفتم

دیدم

اما تا آمدم روی موضوعات کلیک کنم دیدم که سانسور خبری و اطلاعاتی قوی تر از تصوره

برین ببینین البته از این فیلتر شکن هم میشه بعضی وقتا استفاده کرد...

داشتم دنبال خبر های مربوطه در این بخش می گشتم که عکس های جدید آنا نظرمو به خودش

جلب کرد.

مرسی آنا

با اجازه ی او دو تا از عکس ها رو اینجا می ذارم ، برای کمی اندیشیدن مفید خواهد بود...

تجمع هزاران نفر از کارگران در تهران : امنیت شغلی/ حقوق کارگری بهتر

اول ماه مه درلندن  در دفاع از حقوق بهتر برای کارگران بر پا شد 

کاش یه کم می اندیشیدیم

...

اخيرن يه مشكل عمده با سايت tinypic پيدا كردم نميدونم دوستان ديگه هم با اين مشكل مواجه شدن يا نه ! اما خيلي از عكس هايي كه من تو وبلاگ گذاشته بودم دركمال تعجب مي بينم كه با عكس هاي ديگه اي عوض شده اند يا اصولن حذف شده اند!!!!!!!!

اگر سايت ديگه اي كه يه مقدار به سيكيوريتي اهميت بده سراغ دارين به بنده بگين

مرسي...

نبضم نمی زند شاید که مرده ام

شاید که نه به یقین جان سپرده ام

آن شب که او ز برم کوچ کرد و رفت

زخمی بزد به تن و جان و گرده ام

او اینچنین به ترانه غزل سرود

می گفت حدیث عشق، من از یاد برده ام

پاسخ بدادم اینچنین که الا یار من برو

با جبر و زور نخواهم که تو را جان سپرده ام

او با پیام خبر داد که هستی تو لعنتی

گفتم بمان که به حق سر سپرده ام

گفتا به من که نخواهم تو را چنین

من دل سپرده خواهم و من دل سپرده ام

...

یک زن

یک مرد

یک ارتفاق

یک اتفاق

یک غمزه

یک لحظه

یک لبخند

یک لبخند

یک انبار باروت

یک انفجار مبهوت

یک خرمن آتش

یک حس پریوش

یک تمنا

یک تقلا

یک دنیا درس

یک عشق، پر شور اما لبریز از ترس

یک رفتن

یک بردن

یک رنجش

یک تنش

یک آشتی

یک پیتزا با آب معدنی داشتی

یک بوسه ی دزدانه

یک کتک ملث بر شانه

یک عشق پر شور اما عمیق

یک اقیانوس آرام از اطمینان به رنگ عقیق

یک و یک و یک

همه ی اینها یک اند

چون او یکی است

تک است

تک بوده

تک خواهد بود

...