نرخ ريالي ديه شتر، گاو و گوسفند براي سال 85 كه از سوي وزير دادگستري به رئيس قوه قضاييه پيشنهاد شده بود امروز پس از تصويب به تمامي دادگاه‌هاي قضايي كشور ابلاغ شد.

جمال كريمي راد در گفت و گو با خبرگزاري فارس با اعلام اين خبر و با بيان اين كه امسال قيمت ديه با توجه به تثبيت قيمت‌ها افزايش چشمگيري نداشته است،اظهار داشت:ديه هر انسان در سال جاري پس از پيشنهاد وزير دادگستري در جلسه عالي مسئولان قضايي و موافقت رئيس قوه قضاييه بر مبناي قيمت 100 نفر شتر 26 ميليون و 250 هزار تومان تعيين شد.
اين در حالي است كه قيمت 100 نفر شتر در سال گذشته 25 ميليون تعيين شده بود كه به گفته كريمي راد در مقايسه با سال 85 از كمترين رشد برخوردار بوده است.
وزير دادگستري همچنين افزود:ارزش ريالي ديه گاو براساس 200 رأس گاو كه در سال گذشته 35 ميليون تومان بود امسال 36 ميليون و 750 هزار تومان تعيين شده است.
كريمي راد تصريح كرد:براساس پيشنهاد وزير دادگستري و موافقت رئيس قوه قضاييه ارزش ريالي ديه گوسفند بر اساس يكهزار گوسفند كه در سال گذشته 40 ميليون تومان بود در سال 85 به ميزان 42 ميليون تومان رسيد.

منبع : http://www.baztab.com/news/37247.php

وزش بادی ملایم

نسیمی خنک که مرگ برگ ها را در خزانی نزدیک یاد می آورد

برگ ها می افتند

بی صدا می میرند

تک به تک از شاخه فرو میریزند

از درختی کهنه

با سرودی غمگین

بی صدا چون خاموش

 دم فرومی غلطد

دانه ی برگی زرد

در صدای بی صدای مرگ برگ

در خروش آشنای باد و برگ

شادی نو عروسی را

در شادمانه رفتن برگی غمگین

به فریاد نشسته است

در همین نزدیکی

شمعدانی کوچکی از

باغچه ساده پیرزنی

خشک می افتد

پیرزن مرگ خزان آسا را

بر گلش میبیند

با نگاهی خسته

نوعروس آمد و در کنج درختان

دلشاد

برگ را به تماشا بنشست

وزش باد خزان

مرگ را با پیوند

و تولد با درد

به صدای وزش باد

سرودن بگرفت

باز پائیز است...

کاش بچه می شدم
تا که ناگهان دمی
میشدم چو یک سبد گل امید
خنده میزدم
شاد میشدم
میشکفتم و پر از جوانه می شدم
در دمی به خواب میزدم
وز میان پلکهای خود
با همه سروصدای بچگی
نسترن به روی آب میزدم
در تمام سالهای زندگی
حسرت دقیقه ای ز کودکی
چون که عقده ای شگرف بر دل من است

کاش بچه میشدم
مثل سالهای دور
شاد و پرامید
صاف و بی ریا
چون گلی به دست باد
مثل چشمه ای زلال

کاش بچه میشدم
تا که باز بنگرم
از نگاه کودکانه ام به زندگی

کاش بچه میشدم
مثل بچه ها بهانه میگرفتم و
مثل کودکان قهر و آشتی
آشتی و قهر

زندگی چقدر بچگانه است
برای زندگی در این جهان
کاش بچه میشدم

...

جامه دران آمدیم
جامه دریدیم و رفت
در طلب زندگی
هیچ ندیدیم و رفت
آه که از سوز دل
هشت گرو شد به هفت
بس که به سر شور بود
سخت ندیدیم و رفت
وای فسوس از زمان
شعله بیافروخت ، رفت
تجربه اندوختیم
کار نبستیم و رفت
حال دگر هیچ نیست
کار گذشت ، عمر رفت
دود بشد هر چه بود
نرم همه سوخت ، رفت
خنده کنم یا که اشک؟
سوخت همه سوخت رفت

...

دوست بسیار بسیار بسیار عزیزم امید برام کامنتی گذاشت که با اجازش اینجا میذارم و ازش ممنونم:

عشق يعني مستي و ديوانگي
عشق يعني با جهان بيگانگي
عشق يعني شب نخفتن تا سحر
عشق يعني سجده ها با چشم تر
عشق يعني سر به دار آويختن
عشق يعني اشک حسرت ريختن
عشق يعني در جهان رسوا شدن
عشق يعني مست و بي پروا شدن
عشق يعني سوختن يا ساختن
عشق يعني زندگي را باختن
عشق يعني انتظار و انتظار
عشق يعني هرچه بيني عکس يار
عشق يعني ديده بر در دوختن
عشق يعني در فراقش سوختن
عشق يعني لحظه هاي التهاب
عشق يعني لحظه هاي ناب ناب

عشق يعنی با گلی گفتن سخن
عشق يعنی لاله اما بر چمن
عشق يعنی بی ستون کندن به دست
عشق يعنی زاهد اما بت پرست
عشق يعنی قطره و دريا شدن
عشق يعنی همچو من شيدا شدن
عشق يعنی خلوت شبهای من
در همايون ناله و سودای من
عشق يعنی آن صدای بی صدا
صد سخن دارد وليکن بی صدا
عشق يعنی درد بی درمان ما
در عبادت غصه شد درمان ما
عشق يعنی يک قدم تا انتها
عشق يعنی ابتدا کو انتها

عشق يعنی قطعه شعری نا تمام
عشق يعنی بهترين حسن ختام

---

مرسی  امید جان