چقدر از ساعات روزانه ما در ترافيك سپري ميشه؟ همه ما از اين موضوع گله داريم و همه هم مي دونيم علتش چيه! چون اين صحنه رو زياد ديديم: توي مثلا تاكسي هستيم، ترافيك سنگين، راننده يك جاي خالي در 2 لاين اون طرفتر ميبينه، به سمتش ميپيچه، يه راننده ديگه از يك طرف ديگه مي آد، هر دو ماشين كج وسط خيابان مي مونن، ماشين هاي پشت سري بوق مي زنن!
1- رانندگي بد دليل اصليه ترافيكه. هرچقدر هم كه بگن "بين خطوط حركت كنيد" باز هم در يك اتوبان 4 بانده 6-7 رديف ماشين مي ايستن!

2- رانندگي بد ما دليل فرهنگي داره! دقيقا نشات گرفته از فرهنگ روز جامعه است. "كارتو انجام بده (حقت رو بگير) و در اين راه از هيچ چيزي دريغ نكن!" حتي از روي ديگران رد شو! مثل كساني كه توي باتلاق گير كردن و براي نجات خودشون روي سر ديگران راه ميرن. (زماني كساني بودن كه مي گفتن لطفا پاتونو روي سر ما بگذاريد و نجات پيدا كنيد!)

3- اين فرهنگ هايي كه الان داريم دليل اقتصادي داره! مردم وقتي از صبح تا شب درست كار مي كنن (به قول معروف با نون حلال) و نمي تونن حداقل امكانات و تفريحات رو داشته باشن (چون آدم، ماشين نيست!) و مشكلات اطرافشون رو مي گيره، رو مي آرن به انتقام! چون فكر مي كنن كه فقط خودشون اين مشكلات رو دارن. پس حقشونو (!) از جامعه مي گيرن!

4- مشكلات اقتصادي ما دليل سياسي داره! فكر كنم اين موضوع ديگه كاملا مشخصه و همه موافقن! سياستمداران ما (اگه بشه اين لقب رو بهشون داد!) تنها از همين موضوع سياست چيزي سر در نمي آرن! وگرنه در تمامي امور حوزوي و علمي (مثل اون مرد سال رياضي!) سر در مي آرن. دليل اصلي هم اينه كه براي سياست تربيت نشدن. ديروز بقال، امروز شهردار، فردا رئيس جمهور! (سير كامل رشد رو ميبينيد؟) و البته خيلي هم تقصير ندارن.

5- مشكلات سياسي ما به خاطر مردمه و او هم به خاطر اطلاعات و آگاهيه! وقتي افراد آگاهي كافي ندارن، براشون مهم نيست كه فلان شخص قبلا چي كاره بوده و اصولا معيار خوب بودن براي مردم دزد نبودنه! چقدر زيادن حتي دانشجوهايي كه كلمات حزب و جناح براشون غريبه!

6- مشكل آگاهي عمومي مربوط به زمان ميشه! اين ديگه براي همه ملموسه كه اغلب، ورق زدن روزنامه و در جريان اخبار قرار گرفتن از هر طريقي در ساعات پاياني شب و يا ساعات اسراحت كوتاه ميان روز پيش مي آد! چه برسه به چيزهاي ديگه. به هر حال نرخ مطالعه در ايران معلومه.

7- يكي از مهمترين دليل هاي كمبود وقت، ساعات هدر رفته و در راس اونها ساعاتي كه در ترافيك مي گذره هست! تكرار مي كنم كه چقدر از ساعات روزانه ما در ترافيك سپري ميشه؟

نتيجه اين كه مهمترين راه كم كردن ترافيك، چيزي نيست جز كم كردن ترافيك!

يا به عبارت ديگه: تا ترافيك كم نشه، ترافيك كم نميشه!!

::samic::

کسی از من پرسید کیست این انسان؟!

موحش پاسخش دادم گرگی به لباسی فاخر

بل گرگ نتوان نامید که کفتاری دون بیش از او نماید!

به هزار برق درخشان موهبت از عمق و صمیم

کسی آمد که صدایش بوی کلام آشنایی

می آورد از فرسنگها اندوه

و انگار که آمده بود تا بستاند

داد ناخواسته ای لیکن مر خود

آنسان چون بهار که حکایتی داشت

از پاکی باران

یا روایتی

از فصل میلاد پرستو

پروانه آسا برای حمایت

از گلها

وه که حمایتی چنین را تکرار نشاید

و تنگنایی از گذر زمان که دردٍ در خود فروخورده ی غلطان مرگ اندودی فرصتی داد

تا به اندیشه ای مسخ

در ذهنی باطل

جولانی دهد

و با مهارتی زشت

ماهی تنهایی را که از ورای تنگی شکسته بر آبی گل آلود جان میداد

بردارد نه از بهر آن مقصود که آبش بخشد

که منظور بسان تنگی از روغن داغ بود و بس

که این لقمه چنان خوشگوار می نمود

چشمانی زیبا به سیاهی شب دلی را لرزاند ترسناک

به تاریکی آسمانی مخوف در دل شب

تا این دل رفته رفته به روز پوزخندی از قهقهه ی دلهره آسای توهمی رنج آور نشان دهد

تا به سحر که رسیدنش را همچون ملکه ماضی انتظار می کشید دست یازد

و این پیروزی را بر خود جشن برگیرد که هرچه قدرت در اندیشه بود

مقابل نیروی پلید کارگر نتوانست

که گویی در جایی دیگر نیز هممکانی را بهانه ای زیرکانه مقصود می کرد

و پروانه ای روان میدید خود را که وظیفه اش همان حمایت بود

که حمایتی پلید در چنگال سنتی تهوع آور

و کنون در صبح سرد دیگر روز من از درد و اندیشه گذشتن از سحر

و رسیدن به روزی حزین در رنجم

که خود خواستیم و کنونم نیست مگر ورق پاره ای

که بر آن بنگارم درد جانکاه گلی را که ندارد آرام

و نخواهد آرام

برٍ گلدانی دیگر

 (تقدیم به وکیل ناسره ای که یار خود را رها کرد درپی به چنگ آوردن یار دیگران)

---

احمدرضا - بهمن ۸۴

برخی معتقدند که فلسفه حیات یا بطور عام بر جبر استوار و برخی اعتقاد دارند که پذیرفتن جبر مبتنی بر اختیار است.

در مورد دوم بایستی در این مورد به تفکر پرداخت که چرا و به چه دلیل انسان جبر را به اختیار می پذیرد؟! اگر جبر را در تمثیل به قانون تشبیه کنیم بایستی به قانون عمل کرد برای دست یافتن به زندگی بهتر و امن تر ، این بخش از فلسفه به نوعی به خودآگاه انسان تعبیر میشود

از سوی دیگر اگر به مورد اول بپردازیم باید گفت که زندگی بطور پیش فرض به گونه ای از قبل تعیین شده برنامه ریزی شده است . این فلسفه به بخشی از زندگی که در ناخودآگاه انسان تعریف شده است دلالت دارد برای مثال نیاز های فیزیولوژی موجودات زنده اعم از گرسنگی ، تشنگی ، نیاز به خواب ، نیاز جنسی ، نیاز به راحت بودن و و و  را میتوان عنوان نمود.

حال آیا خودآگاه انسان با ناخودآگاه او در تضاد است یا تعامل؟

با مطالعه در سیره بودا میتوان دریافت که هدف غایی در طبیعت رسیدن به کمال یا اشراق یا به تعبیری سکون و آرامش است. چیزی که غالب عرفا به آن اعتقاد دارند اما این اعتقاد گاه در لباس های مختلفی به ظهور می رسد!

واضح است که طبیعت خود را نسبت به تمام اجزای خود مسئول دانسته و سعی در رفع هرگونه خلاء برای اجزای سازنده خود می کند.

بر طبق قوانین فیزیک هرگاه جسمی از ماده ای تهی شود بلا استثناء از ماده ای دیگر انباشته می شود "تعبیری از قانون انتشار"  و بر طبق نظریه ای فلسفی برای هر چیز درونی چیزی مابه ازایی در بیرون وجود دارد "قانون۲"  .

پس سوال در این است که آیا به طور کلی اختیار پذیرفتن جبر است ؟

یا جبر طبیعت اختیار را در دل خود دارد؟