سيدمحمد خاتمي، رئيس‌جمهور، پايگاه اطلاع‌رساني «تبيان» را يکي از ارزنده‌ترين فعاليت‌هاي فرهنگي، ديني و اجتماعي در کشور توصيف کرد و گفت: تبيان گشاينده جهاني جديد بر روي انسان مؤمني است که مي‌خواهد مومن بماند و در عين حال در اين جهان باشد.

به گزارش مهر، رئيس‌جمهور که پس از بازديد از بخش‌هاي مختلف مؤسسه فرهنگي و اطلاع‌رساني تبيان، با مديران و مسئولان اين پايگاه اطلاع‌رساني سخن مي‌گفت، اظهار داشت: اين مجموعه مي‌تواند آثار بسيار ارزنده‌اي را به دنبال داشته باشد زيرا معتقديم نمي‌توانيم خود را از جهان جدا کنيم و بهتر است آن دريچه‌ها و کانال‌هايي که به طور شگفت‌انگيزي جهان را به هم وصل مي‌کند در اختيار داشته باشيم.

سيدمحمد خاتمي در پاسخ به سؤال جواني که با اشاره به انتخابات رياست‌جمهوري و برنامه‌هاي انتخاباتي کانديداها، وي را داراي شرايط و فضيلت‌هاي بسيار ارزنده و تلاش‌هاي موفق براي مديريت اجرايي کشور دانسته بود و از ناکامي ‌دولت در اشتغال‌زايي و رفع بيکاري جوانان سخن گفته بود اظهار داشت: من خود را صاحب فضيلت نمي‌دانم اما صاحبان فضيلت را دوست دارم، اميدوارم کساني که در آينده اين مسئوليت را به عهده مي‌گيرند با همه جانبه نگري در خدمت اين ملت و نظام باشند.

وي افزود: در مورد بيکاري انصاف اين است که مهمترين دغدغه رهبري و دولت بود اما بدانيد که چند علت آن راتشديد کرد، يکي رشد چند درصدي جامعه در سالهاي اوليه انقلاب بود که با تفاهم مراکز ديني و فرهنگي توانستيم جمعيت را کنترل کنيم و ديگري حجم بالاي ورود به بازار کار در زمان خدمتگزاري دولت من بود چرا که قبل از زمان کار اينجانب 20 ميليون دانش آموز داشتيم که حالا 17 ميليون است. مجبور بوديم دو سه برابر اشتغال ايجاد کنيم. اين کار را هم کرديم.

رئيس‌جمهور در ادامه گفت: به طور متوسط توانستيم 550 تا 560 هزار شغل ايجاد کنيم و الان رشد بيکاري تا آخر سال گذشته 4/10 درصد بود که از 15 درصد گذشته بالاتر است.
خاتمي افزود: علاقمند بودم که از دولت که بيرون مي‌روم بيکاري را يک رقمي ‌کنم اما مشکل ديگر بالا رفتن سطح تحصيلات بود. ما اکنون 4 ميليون فارغ التحصيل داريم و دو ميليون و چهارصد هزار دانشجو و خانمهايي که کمتر تحصيل مي‌کردند و اکنون جوياي کارند.

رئيس‌جمهور در ادامه پاسخ به اين فارغ التحصيل بيکار کشاورزي افزود: خوشبختانه در سالهاي اخير گامي‌بزرگي براي بکارگيري فارغ‌التحصيلان رشته‌هاي مرتبط با کشاورزي برداشته شده است و ديروز ما نمونه کشت‌هاي گلخانه‌اي آب کشت را افتتاح کرديم که در آينده اگر در سراسر کشور توسعه يابد مي‌تواند تمامي‌فارغ التحصيلان کشاورزي را جذب کند زيرا نيمي ‌از افرادي که در اين گونه کارها بايد حضور داشته باشند کارشناسند و نيم ديگر کارگر.

خاتمي در پاسخ به سؤال ديگري مبني بر اينکه آيا مجددا به صحنه سياست و رياست جمهوري بازخواهد گشت يا خير گفت: تا چهار يا هشت سال بعد چه کسي زنده است و چه کسي مرده اما مطمئنم که بگويم ديگر در انتخابات رياست جمهوري شرکت نمي‌کنم حالا تا بعد ببينيم چه مي‌شود.

رئيس‌جمهور در پاسخ به سؤال ديگري درباره بهترين و موفقترين اقدامات خود در هشت سال گذشته و موانعي که با آن روبرو بود، گفت: براي تحقق آنچه من مي‌خواستم از دو جهت مانع ايجاد شد يکي تلقي‌هاي غلط و ناپسندي که از مسئله اصلاحات و تفکر نويني که مطرح کردم و سوءتفاهمهايي که در جامعه باعث ايجاد مشکلات شد و ديگري، ديدگاههاي تنگ نظرانه که تحول را نمي‌پذيرفت و با انگيزه خوب و بد که نمي‌خواهم درباره آن قضاوت کنم.

خاتمي اظهار داشت: از سه کار خود به عنوان دستاوردي که در نزد خدا و تاريخ باقي مي‌ماند، مي‌توانم ياد کنم: يکي اينکه توانستم زبان سياست را به فرهنگ نزديک کنم و اين کاري بود که در گفتمان سياسي داخلي و بين‌المللي آثار مشهودي داشت و توانست در عرصه جهاني و داخلي تحول چشمگيري ايجاد کند.
وي افزود: در گذشته تاريخ ديکتاتوري خداياني را شاهد بوديم که خوشبختانه با انقلاب اسلامي‌ حکومت به دست مردم افتاد و طومار حکومت ديکتاتورها در هم پيچيده شد و من امروز مي‌توانم بگويم در تمام مدت رياست جمهوري تلاش کردم تا فاصله حکومت با مردم را کم کنم و حکومت را امري زميني به جامعه القا کنم و اينکه مردم در برابر حاکمان براي احقاق حق بدون لکنت سخن بگويند.

رئيس‌جمهور تصريح کرد: من توانستم کاري کنم تا ابهت قدرت، کسي را نگيرد و او بتواند با اقتدار سخن خود را مطرح کند و هيچ فردي را به خاطر انتقاد به رئيس‌جمهور تحت تعقيب قرار ندادم.
خاتمي گفت: معتقدم در بسياري از زيرساخت‌ها، اصلاحات مناسبي در طول هشت سال گذشته صورت گرفت و توانستيم درزمينه تکنولوژي و نانو تکنولوژي، IT و ICT فاصله خود را با جهان کم کنيم. ما اکنون جزو 10کشوري هستيم که صاحب آفرينندگي و خلاقيت شده ايم و دنيا ما را قبول دارد.
وي اظهار داشت: ما توانستيم در خودروسازي، در هواپيماسازي و ساخت نيروگاه نيز به رشد معقولي برسيم.

منبع : http://www.baztab.com/news/24478.php

مهدي كروبي به هاشمي رفسنجاني نامه نوشت.
به گزارش ايسنا، متن كامل اين نامه به اين شرح است:

برادر عزيز و ارجمندم جناب حجت‌الاسلام‌والمسلمين آقاي هاشمي رفسنجاني
با سلام و اظهار خوشحالي از اعلام رسمي كانديداتوري جنابعالي

اينجانب مايل بودم من و شما به عنوان كساني كه بيش از ساير كانديداهاي اين دوره، در تحولات سالهاي اخير - از ناكاميها و موفقيتهاي به وجود آمده - نقش داشته‌ايم، براي ايجاد فضايي منطقي و كمك به انتخاب مردم تلاش كنيم. در اين راستا تصور مي‌كردم بهترين راه براي رسيدن به اين هدف، نگاهي منصفانه به گذشته و ارائه همكاري‌هايي سازنده براي آينده است.

بر همين اساس اميدوار بودم برخي ادعاهاي غيرمنطقي كه توسط بعضي دوستان مدعي حمايت از شما مطرح مي‌شود از جمله عباراتي كه القاكننده ضعف همه كانديداها به جز جنابعالي است، توسط خود حضرت‌عالي جبران خواهد شد.

اما به نظر حقير آنچه در بيانيه انتخاباتي جنابعالي اعلام گرديد نه تنها در راستاي همان ادعاهايي بود كه توسط دوستان جنابعالي مطرح مي‌شد بلكه مكمل فرمايشات قبلي خود شما بود كه از چند ماه قبل به عنوان شرط كانديداتوري خود اعلام مي‌نموديد. (عدم وجود كانديداي توانمند و مقبول!)

صميممانه عرض مي‌كنم اگر تلفيق مجموعه اظهارات ماه‌هاي اخير جناب‌عالي، اظهار نظر دوستان شما و بيانيه اخير، القاكننده ضعف همه كانديداها و انحصار همه راههاي نجات كشور در وجود حضرت‌عالي نبود، قطعا پاسخگويي را به پس از برگزاري انتخابات موكول مي‌كردم. اما گمان مي‌كنم امروز مهمترين گام براي انتخاب دقيق مردم آن است كه نقش هريك از كانديداهاي مطرح فعلي در شكست‌ها و پيروزي‌هاي سالهاي اخير كه بيانگر ميزان موفقيت‌هاي آتي آنان نيز خواهد بود مشخص شود.

در بخشي از بيانيه مفصل جناب‌عالي با اشاره به ترديد‌هايي كه براي كانديداتوري داشته‌ايد، آمده است: «نمي‌خواستم گمان شود كه نظام جمهوري اسلامي، توان زايش نخبگان و مديران تازه را ندارد ...» و آنگاه به مواردي از نگراني‌ها از جمله گسترش تنش‌ها، بروز گرايش‌هاي افراطي، شكل‌گيري فضاي سرد، تهديد مباني توسعه، اشاره شده كه به تعبير خود شما جناب‌عالي را به اين نتيجه رسانده كه «بنا به ضرورت آمادگي خود را براي ورود به عرصه اجرايي اعلام كنيد». اين جملات گوياي آن است كه ظاهرا جناب‌عالي به اين نتيجه رسيده‌ايد كه تنها فرد قادر به رفع آن نگراني‌ها، خود حضرت‌عالي هستيد. در حالي كه معتقدم بذر بسياري از همين نگراني‌ها در دولت جناب‌عالي گاشته شد و اكنون چيزي را دور مي‌كنيم كه خود حضرت‌عالي سالها شاهد كاشته شدن و روييدن آن بوديد و متأسفانه در برابر آن سكوت يا رفتار تأييدآميز داشتيد.

جناب آقاي رفسنجاني!
شما از گسترش تنش‌هايي سخن گفته‌ايد كه به طرد و انزواي نيروهاي گرانقدر انقلاب منجر مي‌شود. آيا راستي گمان مي‌كنيد اين موضوع دقيقا از روزي آغاز شد كه مردم با راي قاطع خود - كه نشان‌دهنده ديدگاه ملت نسبت به برخي اتغاقات گذشته بود - اداره كشور را به شخصيت ديگري سپردند؟ من معتقدم بلندترين گام در زمينه حذف و طرد نيروها دقيقا در زماني برداشته شد كه شوراي نگهببان در آستانه انتخابات مجلس چهارم، تعداد زيادي از اصيل‌ترين نيروهاي انقلاب و خدمتگذاران مردم را به بهانه‌هاي واهي رد صلاحيت كرد. آيا جناب‌عالي به خاطر نداريد كه تعداد زيادي از اين نيروها به استناد گزارشات غير واقعي وزارت اطلاعات تحت مديريت شما، رد صلاحيت شدند؟ آيا در جريان هستيد - كه بر اساس اخبار موجود - جرم اصلي همسر شهيد رجايي كه منجر به رد صلاحيت او شد، ادعاي اهانت به جناب‌عالي و خانواده محترمتان بود؟ البته قبل از آن و بخصوص از نخستين روزهاي انتخاب شما به عنوان رييس جمهور نيز مقدمات حذف و طرد نيروها ايجاد شده بود كه اينجانب در اكثر آن موارد شخصا موضوع را به شما منتقل و خواستار همكاري شما براي جلوگيري از آنها شدم. جناب‌عالي امروز به صورت علني يكي از دلايل بازگشت خود به صحنه را نگراني از طرد نيروهاي گرانقدر انقلاب اعلام مي‌كنيد. قاعدتا براي مردم جالب خواهد بود كه بدانند شما در برابر رد صلاحيت نيروهاي خدمتگذار به كشور و ساير تلاش‌هاي علني براي حذف نيروهاي انقلاب، كدام موضع‌گيري علني را انجام داديد؟ آيا جناب‌عالي قبول داريد كه در بعضي موارد رفتار خود شما مويد روشهاي حذف و طرد بود؟ مثلا شما نه تنها در برابر استيضاح كاملا سياسي آقاي مهندس بهزاد نبوي موضع‌گيري نكرديد، بلكه بر خلاف رويه معمول قبل و بعد از آن استيضاح، حتي حاضر به اداره جلسه استيضاح نشديد و پس از آن نيز علاوه بر سكوت در برابر رد صلاحيت آقاي نبوي درسالهاي 68 و 71، حتي نامه سرگشاده ايشان كه در اعتراض به رد صلاحيت خود خطابه به شما نوشته بود را بدون پاسخ گذاشتيد و لابد به ياد مي‌آوريد كه كسي كه برابر رد صلاحيت ايشان و برخي افراد ديگر تا حد تهديد به كناره‌گيري از انتخابات ايستادگي كرد اينجانب بودم كه به همراه ساير اضاي مجمع روحانيون مبارز در برابر آن روند ايستادگي كرديم. البته اينجانب اين كار و دفاع از ساير كساني كه صلاحيت آنها به ناحق رد شده بود را نه روندي كاسب‌كارانه بلكه به عنوان وظيفه‌اي ملي و انقلابي تلقي كرده‌ام و اكنون هم از اينكه دوستاني مانند آقاي نبوي پاداش اينجانب را مي‌دهند، دلخور نيستم.

جناب آقاي رفسنجاني!
شما حق داشتيد به خاطر اختلاف سليقه، در كابينه اول خود وزير كشور دولت قبل از شما - كه امام از او به عنواني فردي هوشمند نام برده بود و داراي سوابق انقلابي بود - را با نيروي ارزشمند ديگري جايگزين كنيد. اما آيا سكوت در برابر برخوردهاي نامناسب با ايشان و از جمله ممنوع‌الخروج ساختن وي و بازگرداندن او از فرودگاه به بهانه فعاليت‌هاي مطبوعاتي را نيز كاري پسنديده مي‌دانستيد؟ بنده يقين دارم اگر شما - كه آن روز بحمدالله قدرت كافي نيز داشتيد - در برابر ممنوع‌الخروج ساختن دو تن از نيروهاي با سابقه انقلاب كه رياست دو كميسيون مهم مجلس سوم را به عهده داشتند - آن هم تنها به بهانه اتهامات مطبوعاتي - سكوت نمي‌كرديد، امروز لازم نبود كه اينگونه در مورد طرد نيروها اظهار نگراني كنيد.

حضرت آقاي هاشمي!
من هم همانند شما نگران تضعيف ارزشها و كاهش شان و منزلت فردي آحاد مردم هستم، اما آيا در دين مبين اسلام، ارزش بالاتر از آبروي مردم وجود دارد؟ قطعا قبول داريم كه آبروي افراد حتي از خون آنان محترم‌تر است، پس جناب‌عالي با چه معياري انتخابات مجلس چهارم كه در آن بعضي از وزراي فعلي، همسر شهيد رجايي، همسر شهيد باكري و صدها نيروي رزمنده، ايثارگر و مخلص - كه برخي از آنها 12 سال نماينده مجلس بودند - رد صلاحيت شدند را “بسيار بسيار خوب” و “بسيار موفق” دانستيد؟ آيا اين تعبير جناب‌عالي صحه گذاردن بر آغاز روند طرد نيروها نبود؟ آيا اقدامات تخريبي صدا و سيماي تحت مديريت اخوي مكرم جناب‌عالي، برادر عزيز آقاي مهندس محمد هاشمي، عليه يكي از جناح‌هاي سياسي در جريان انتخابات بي‌سابقه مجلس چهارم، هيچ سهمي در حذف و طرد نيروها نداشت؟ جناب‌عالي پس از برگزاري انتخابات بي‌سابقه مجلس چهارم كه نخستين تجربه حذف گسترده نيروهاي انقلاب تحت عنوان غير قانوني نظارت استصوابي بود، با لبخندي رضايت‌آميز روند برگزاري آن انتخابات را بسيار بسيار خوب دانستيد. البته اين خنده و ابراز رضايت، دولت مستعجل بود و يك سال بعد از آن در جلسه‌ تحليف دومين دور رياست جمهوري جناب‌عالي، به بغضي تاثيرانگيز تبديل شد.

دوست خوبم!
به‌رغم آن‌كه جناب‌عالي نيز ثمره‌ سكوت توام با رضايت خويش در برابر ردصلاحيت‌هاي غيرقانوني را لمس كرديد، اما مردم فهيم ايران در انتخابات بعد از آن يعني دوره‌ پنجم، ششم و از همه مهم‌تر دوره هفتم مجلس، هيچ‌گاه شاهد اظهارنظر يا برخورد جناب‌عالي با روند حذف و طرد نيروها به بهانه‌ اعمال نظارت استصوابي نبودند.

دوست و همراه خوبم!
شما با اظهار نگراني نسبت به فرسايش توان نخبگان، نشان داديد كه بي‌توجهي به نخبگان را سمي مهلك براي كشور مي‌دانيد اما براي آن‌كه مردم بدانند شما از روز نخست حفظ حرمت نخبگان را لازم مي‌شمرديد، خوب است علت سكوت خود در برابر حملات وحشيانه به تريبون سخنراني برخي از نخبگان در دانشگاه اصفهان و ساير مراكز علمي و حتي بي‌پاسخ گذاشتن تظلم‌خواهي آنها را مطرح كنيد. آيا جرم آن افراد جز اين بود كه با من و شما اختلاف نظر داشتند؟ مردم به خوبي به ميزان قدرت شما و وزارت اطلاعات تحت مديريت شما آگاهي دارند و مي‌دانند در زمان مسووليت جناب‌عالي، نيروي انتظامي در هماهنگي كامل با وزارت كشور بود. پس هركس حق دارد از عدم شناسايي و مجازات عوامل حمله به نخبگان و ايجاد جو ناامني براي آنها و نيز سكوت جناب‌عالي در برابر اين اقدامات فرهنگ‌سوز كه حتي تا مرحله‌ حمله به سينماها نيز پيش رفت تعجب كند و نگران تكرار آنها در دولت بعدي نيز باشد.

جناب آقاي هاشمي!
خوشحالم كه بر توسعه و استقرار امنيت براي تداوم توسعه‌ اقتصادي سخن گفته‌ايد و اين تاكيد را طليعه‌ نيكو براي ايجاد اطمينان در فعالان اقتصادي مي‌دانم. اما توصيه مي‌كنم براي آن‌كه جديت جناب‌عالي در اين موضوع به خوبي آشكار شود، به سوالات موجود در مورد ورود وزارت اطلاعات به فعاليت‌هاي اقتصادي و شائبه‌هايي كه درباره‌ برخورد امنيتي عده‌اي از فعالان اقتصادي آن تشكيلات با رقباي اقتصادي خود وجود دارد، پاسخ دهيد. قاعدتا جناب‌عالي استحضار داريد كه يكي از گام‌هاي مهم دولت آقاي خاتمي، تعطيل فعاليت‌هاي اقتصادي وزارت اطلاعات بود. اظهارنظر صريح جناب‌عالي در اين خصوص، هرگونه نگراني درباره‌ ورود مجدد تشكيلات امنيتي كشور به فعاليت‌هاي اقتصادي را مرتفع خواهد ساخت.

برادر عزيزم!
از شما كه جواني خود را در راه مبارزه با استبداد صرف كرده‌ايد، توقعي جز اين نبود كه از محدود شدن آزادي‌هاي اساسي آحاد مردم ابراز نگراني كنيد. اما لابد به خاطر داريد كه چگونه در سال‌هاي ابتدايي دهه‌ هفتاد، حتي آزادي‌هاي اوليه‌ جوانان توسط عده‌اي خودسر در خيابان‌هاي پايتخت سلب مي‌شد اما هيچ‌گاه عكس‌العملي جدي توسط جناب‌عالي مشاهده نشد. خاطره‌ گرفتاري‌هايي كه در سال‌هاي 69 تا 72 براي عده‌اي از فعالان سياسي به خاطر انتقاد از دولت به وجود آمد نيز هنوز از اذهان پاك نشده است و اكنون تنها راه اطمينان به آينده آن است كه شما به صراحت نسبت به آن مسايل موضع‌گيري كنيد. چرا كه برخي اتفاقات اخير از جمله نفوذي دانستن كساني كه در روز كارگر تعدادي شعار عليه بعضي مسوولان مطرح كردند اين نگراني را ايجاد مي‌كند كه در آينده نيز مانند گذشته، انتقاد از دولت و رييس آن تا حد مخالفت با پيامبر (ص) قبح شمرده شود.

جناب آقاي هاشمي!
شما با هوشمندي از تنش‌زدايي در عرصه‌ بين‌المللي و جلب اعتماد ساير كشورها سخن گفته‌ايد و بر لزوم تبديل تهديدها به فرصت تاكيد كرده‌ايد. اما با شجاعت و انصافي كه از شما سراغ دارم انتظار داشتم كه با صراحت اعلام كنيد كه در آستانه‌ تحويل دولت از سوي جناب‌عالي، حتي يك كشور اروپايي داراي سفير در ايران نبود. اين‌جانب هميشه زياده‌خواهي‌هاي ساير كشورها نسبت به كشور عزيزمان ايران را محكوم كرده‌ام اما جناب‌عالي به خوبي مي‌دانيد پس از واقعه‌ عظيم دوم خرداد و قدرت‌نمايي ملت بزرگ ايران، فرصت‌هاي طلايي در عرصه‌ بين‌الملل ايجاد شد كه بحمدالله دستاوردهايي براي ملت و كشور نيز به دنبال داشت و قطعا در سال‌هاي آينده مردم به خوبي به ثمرات آن پي خواهند برد، اما متاسفانه بعضي حركات نسنجيده در داخل حكومت و بعضي خصومت‌ورزي‌هاي جناح مقابل اصلاح‌طلبان و متاسفانه برخي فرصت‌سوزي‌هاي ناشي از اقدامات نسنجيده توسط برخي اصلاح‌طلبان، آن فرصت‌ها را يكي پس از ديگري سلب و برخي از آنها را به تهديد تبديل كرد. اين‌جانب انتظار داشتم شما در تحليلي منصفانه، از نقش ارزنده دولت فعلي در از بين بردن خصومت‌ها و ايجاد فرصت‌ها ياد مي‌كرديد و آن‌گاه به عوامل از بين رفتن برخي از اين فرصت‌ها نيز اشاره مي‌كرديد. در آن صورت مردم ما مطمئن مي‌شدند كه در دولت آينده، باز هم شاهد كاهش ارتباط با ساير كشورها و يا طرح تهديدها بزرگ عليه كشورمان نخواهيم بود.

جناب آقاي رفسنجاني!
اين‌جانب باز هم تاكيد مي‌كنم كه به هيچ وجه تمايل نداشتم فضاي انتخابات را با طرح چنين مسايلي تحت تاثير قرار دهم، بلكه معتقد بودم كه بايستي با استقبال از كانديداتوري تمام كساني كه خود را لايق خدمت به مردم مي‌دانند، ميدان انتخاب را گسترش دهيم. بر همين اساس هم در طول چند ماه گذشته همواره از ورود همه‌ كانديداها به‌ويژه جناب‌عالي استقبال كرده‌ام، اما با توجه به شائبه‌هايي كه برخي اظهارنظرهاي سابق بيانيه‌ اخير جناب‌عالي ايجاد كرد، لازم ديدم با ذكر چند نمونه و مثال، غبارهاي ايجاد شده پيرامون شخصيت و توانمندي همه‌ كانديداها جز جناب‌عالي را برطرف و شمه‌اي از مسايل سابق و گوشه‌اي از ريشه‌ نگراني‌هاي حضرت‌عالي را بازگو كنيم. جناب‌عالي به خوبي مي‌دانيد علاوه بر مسايل فوق كه تماما در رسانه‌ها و مطبوعات سال‌هاي گذشته بازتاب داشت، نكات ناگفته‌اي نيز وجود دارد كه اگر قرار بر تداوم روش‌هاي سابق و تحقير ساير كانديداها و گروه‌هاي سياسي باشد، چاره‌اي جز طرح آنها وجود نخواهد داشت، اما اين‌جانب اميدوارم همه‌ كانديداها با خودداري از تحقير ساير كانديداها در جهت تشويق مردم به توجه نسبت به برنامه‌ها گام بردارند. در آن صورت هرچه مورد پذيرش مردم قرار گيرد، براي همه محترم و قابل قبول خواهد بود. ضمن آن‌كه اين روش، حضور گسترده‌تر مردم در انتخابات را نيز به دنبال خواهد داشت.

براي شما سلامتي و بهروزي آرزو مي‌كنم.

با احترام
مهدي كروبي

منبع : http://www.baztab.com/news/24461.php

شرق آن لاين : ايراد تذكرات آئين نامه اى صريح از سوى چند نماينده در خصوص نحوه رابطه مجلس با رسانه هاى جمعى باعث شد تا «غلامعلى حداد عادل» رئيس مجلس به منظور جلوگيرى از گسترش اين تذكرات به مدت ۲۰ دقيقه به مجلس تنفس دهد.
اين تنفس در حالى اعلام شد كه مجلس براى راى گيرى از حد نصاب لازم افتاده بود.
بحث هايى كه امروز بين مهدى كوچك زاده نماينده تهران و عضو ائتلاف آبادگران با «قدرت الله عليخانى» نماينده آوج و بوئين زهرا و عضو فراكسيون اقليت رخ داد در ادامه ماجرايى بود كه روز سه شنبه در صحن علنى و در پى آن راهرو هاى مجلس به وقوع پيوست.
روز سه شنبه كوچك زاده در اعتراض به انتشار يك گزارش در روزنامه شرق تذكر آئين نامه اى داد و سپس با خبرنگار پارلمانى شرق و در پى آن با ساير خبرنگاران پارلمانى درگير شد.
بازتاب رسانه اى اين حادثه باعث شد تا كوچك زاده امروز هم از طريق تريبون مجلس يك تذكر آئين نامه اى بدهد. مهدى كوچك زاده استاد دانشگاه، نماينده تهران و نايب رئيس كميسيون اصل نود مجلس هفتم است.
وى در تذكر آئين نامه اى خود دست اندركاران يك روزنامه را به دريافت سفارش براى تخريب چهره برخى افراد از جمله خودش متهم كرد.
وى گفت: آقاى كارپرداز فرهنگى بايد به قانون عمل كند و از حيثيت مجلس با تمام توان و راهكارهاى قانونى دفاع نمايد چراكه مجلس و حيثيت آن، ملك شخص هيچ يك از ما نيست كه بتوانيم از تعدى ديگران به آن در هر جايگاهى كه باشند، گذشت كنيم.
كوچك زاده سپس حداد عادل را مخاطب سخنان خود قرار داد و گفت: رياست محترم! چند هفته قبل از طريق منبع موثقى مطلع شدم كه به يكى از دست اندركاران مطبوعات زنجيره اى سفارش تخريب چهره برخى افراد در روزنامه ها داده شده كه نام اينجانب نيز جزء آنها بود. ابتدا چون شواهد و دلايل متقنى براى اين خبر نداشتم مايل به باور آن نبودم اما به مرور مطالبى تحريف شده با مونتاژ عكس هايى خاص از اينجانب به چاپ رسيد كه احتمال صحت آن خبر در ذهنم قوت گرفت. تا اينكه همه همكاران شاهد بودند كه در روز دوشنبه روزنامه شرق كار صد درصد كذبى را به اينجانب و چند نفر ديگر از همكاران نسبت داد و همان طور كه عرض كردم با هشدار من به يكى از دست اندركاران ستاد انتخاباتى يكى از كانديداها مبنى بر طرح مسئله در مجلس، آن وابسته ستاد انتخاباتى قول داد كه شرق تكذيب مى كند و در عوض من هم حرفى از حاميان كانديداى خاصى نزنم و همه ديديم كه روزنامه شرق سه شنبه مطلب را تكذيب كرد اما با متنى كه تائيد خبر اوليه بود.
حداد عادل در واكنش به تذكر آئين نامه اى كوچك  زاده گفت :خواهش من اين است كه اگر روزنامه اى مطلبى نوشت و برخلاف بود و به هر علتى شما نظرى داشتيد اين را در مجلس مطرح نكنيد.
رئيس مجلس سپس به وقايع روز گذشته در مجلس اشاره كرد و گفت: نمونه اش هم همين موردى كه با همكار ما دكتر كوچك زاده رفتار شده كه ايشان ديروز يك تذكرى دادند، باز امروز روزنامه ها همين طور ادامه دادند، لابد صحبت امروز ايشان را هم فردا دوباره ادامه مى دهند.
اما پايان توضيحات حدادعادل با اعتراض آيين نامه اى قدرت الله عليخانى نماينده آوج و بويين زهرا همراه شد. عليخانى به وارد شدن اتهامات از سوى كوچك زاده به خبرنگاران اعتراض كرد و گفت: مطالبى كه در مجلس از قول نمايندگان بيان مى شود، بعضاً تبعات زيادى در بيرون از مجلس داشته و دارد.
عليخانى سپس رئيس مجلس را خطاب قرار داد و گفت: آقاى حداد على القاعده مطالب امروز روزنامه ها را نخوانده ايد چرا كه اكثر مطالب روزنامه ها مربوط مى شود به برخورد اين همكار عزيز ما با خبرنگاران و كسانى كه خبرنگار مجلس هستند.
عليخانى گفت: اين خبرنگاران يك يا دو نفر نبودند، بلكه ۱۴ خبرنگار شهادت داده اند و گفته اند تعابيرى كه آقاى همكار عزيز ما به كار برده اند صحيح نيست.
عليخانى گفت: من ديروز به آقاى افروغ گفتم  شما به جاى كوچك زاده تذكر بدهيد. بعد ايشان همكار ما فرمودند، من گفتم و دوباره هم مى گويم، اينها (خبرنگاران) زنازاده اند.

شوراى هماهنگى اصلاح طلبان كرد امروز پس از برگزارى چهارمين نشست استانى اين جريان، اعلام كرد كه در بين نامزدهاى انتخابات رياست جمهورى «مصطفى معين» اولويت اول اصلاح طلبان كرد خواهد بود.
اصلاح طلبان كرد كه پيش از اين سه نشست خود را در استان هاى كردستان، كرمانشاه و آذربايجان غربى برگزار كرده بودند، روز پنجشنبه ۲۲ ارديبهشت به دليل مخالفت امام جمعه و شوراى تامين استان ايلام موفق به برگزارى نشست چهارم خود در اين استان نشدند اما اصلاح طلبان كرد با برگزارى نشست چهارم در شهر كرمانشاه، به نشانه احترام به مردم ايلام و اصلاح طلبان اين شهر، تصميم گرفتند همچنان از نشست چهارم به عنوان نشست ايلام ياد شود.
در پايان اين نشست اعضاى ۱۱ نفره شوراى هماهنگى اصلاح طلبان كرد كه حدود ۱۵۰ تن از حاضرين در اين نشست ها را نمايندگى مى كنند، به راى گيرى پرداختند و از بين نامزدهاى مطرح، مصطفى معين را به عنوان اولويت نخست خود برگزيدند.
شوراى مذكور همچنين اعلام كرد كه كف حضور اصلاح طلبان كرد در انتخابات تاييد صلاحيت مصطفى معين و ابراهيم يزدى و حداقل يكى از آنان خواهد بود.
در بخشى از اين بيانيه آمده است: «اصلاح طلبان كرد مصمم به همراهى با اصلاح طلبان پيشرو كشور هستند و بنا ندارند با تك روى، نيروى اصلاح طلبان كشور در منطقه را هدر بدهند، اگر چه نگرانى خود را از تكرار انتخاباتى چون انتخابات مجلس هفتم پنهان نكرده و بر ضرورت برگزارى انتخابات عادلانه و قانونى تاكيد مى ورزند. شرايط داخلى و بين المللى نشان مى دهد عاقلانه ترين راه براى كشور فراهم كردن زمينه يك انتخابات آزاد و رقابتى است. بى گمان ممانعت از اين مسئله، افكار بيرون گرا را تقويت مى كند. ما اصلاح طلبان كرد تمام هم خود را براى تقويت دموكراسى درون زا به كار مى گيريم. اميدواريم مسئولان كشور نيز اين حساسيت زمانى را درك كنند و ديدگاه توسعه گرا را جايگزين ديدگاه هاى بسته و امنيتى در مورد مسائل اقوام از جمله منطقه كردستان بنمايند.»
در اين بيانيه با اشاره به چگونگى تدوين مطالبات پانزده گانه اصلاح طلبان كرد و ارائه آن به نامزدهاى اصلاح طلب آمده است: «در اين مذاكرات دكتر معين (و تيم حامى وى) تنها كسانى بودند كه به طور صريح در مورد مطالبات پانزده گانه اصلاح طلبان كرد اظهارنظر و از آن حمايت علنى كردند. دكتر معين و معاون اول وى دكتر رضا خاتمى صريحاً گفته اند مطالبات هم ميهنان كرد را مشروع و در چارچوب قانون اساسى تلقى كرده و از آن حمايت مى كنيم و گفته اند استفاده از نيروهاى شايسته كرد و اهل سنت در كابينه معين قطعى است.»
اصلاح طلبان كرد در عين حال از «مباحثات و مذاكرات به عمل آمده با  آقاى مهدى كروبى و نگرش توام با احترام ايشان به مسائل كردها و كردستان» استقبال كرده اما در نهايت اعلام داشته اند: «از بين نامزدهايى كه به صراحت مطالبات پانزده گانه كردها را پذيرفته اند مصطفى معين اولويت اول اصلاح طلبان كرد تلقى مى شود و اعلام مى كنيم كف حضور اصلاح طلبان كرد در انتخابات ۲۷ خرداد، تاييد صلاحيت آقايان مصطفى معين و ابراهيم يزدى يا حداقل يكى از آنان خواهد بود.»

منبع : http://www.sharghnewspaper.com/840228/html/online.htm#s228423

نايب رييس كميسيون اصل نود مجلس هفتم كه به چاپ مطلبي در يك روزنامه صبح معترض بود، در راهروي مجلس با خبرنگاران پارلماني آن روزنامه درگير شد.

به گزارش" ايلنا" كوچك‌‏زاده كه پيش از آن در صحن علني مجلس نيز در اين باره تذكر آيين نامه اي داده بود، در حالي كه چانه خبرنگار پارلماني روزنامه شرق را گرفته بود، گفت: از اين به بعد مواظب خودت باش.

كوچك زاده پس از آن اندكي از آن خبرنگار فاصله گرفت و گفت: " بي پدر و مادر"
خبرنگاران پارلماني، پس از مشاهده حضور مهدي كوچك زاده در راهرو از او درباره علت نحوه برخوردش با يكي از خبرنگاران پارلماني سوالاتي را مطرح كردند و از او به خاطر لحن نامتعارفش به آن خبرنگار انتقاد كردند.
كوچك زاده در پاسخ به خبرنگاران گفت: اين گفته خبرنگاران احتياج به تكذيب ندارد، اينها همه‌‏شان كذابند، چيزي كه ما امروز صبح در تريبون عمومي به مردم گفتيم، نشانه كذب و كذابي اينها (خبرنگاران ) بود.
وي افزود: اين‌‏ها ممكن است، بنويسند فلاني فلان كار را هم كرد، من كه نمي‌‏توانم كاري بكنم، يك مشت كذاب از خدانترس و بي‌‏دين را من چه كار مي‌‏توانم بكنم؟!
كوچك زاده خطاب به خبرنگاران پارلماني ادامه داد: شماها پيش خدا مسووليد كه بنويسيد؛ ما شاهديم (كوچك زاده) چنين كاري كرد.

نايب رييس كميسيون اصل 90 مجلس هفتم گفت: شما بنويسيد دروغ است.
وي پس از آن كه امتناع خبرنگاران را ديد، افزود: اين قدر بنويسيد تا جانتان بالا بيايد، بحث من اين است كه بنده وقتم را براي تكذيب كردن حرف آدم‌‏هاي كذاب نمي‌‏گيرم.
كوچك زاده در پاسخ به يكي از خبرنگاران كه خود را شاهد ماجرا معرفي كرد و گفت: تو هرچه گفتني دروغ است، برو بنويس من مشكلي با نوشتن ندارم.
عضو ائتلاف آبادگران در مجلس هفتم گفت: من هيچ كاري نمي‌‏توانم بكنم، من به آن خبرنگار هم گفتم كه برو حيا كن، شرف داشته باش.
وقتي يكي از خبرنگاران به كوچك زاده گفت: شما به آن خبرنگار گفتيد؛ بي‌‏پدر و مادر، وي پاسخ داد: اين تويي كه مي‌‏گويي، تويي كه دروغ مي نويسي، بنده يك حرفي را در برابر 60 ميليون نفر ملت ايران زدم.
كوچك زاده گفت: من به همه خبرنگاران مي‌‏گويم؛ برويد حيا كنيد. خبرنگار يكي از روزنامه‌‏ها كه از تكذيب هاي كوچك‌‏زاده خشمگين شده بود، به او گفت: من وضو مي‌‏گيرم و به قرآن قسم مي‌‏خورم كه شما به خبرنگار گفتي؛ "بي پدر و مادر".

كوچك زاده پاسخ داد: تو كه قرآن را قبول نداري، كسي كه معلوم شده دروغ مي‌‏گويد قرآن را قبول ندارد، برويد بنويسيد ولي اين دروغ را آن روزنامه گفته و مي‌‏تواند از آن بالاتر هم بگويد.
نماينده تهران رو به خبرنگاري كه به او عبارت" بي پدر و مادر" را يادآور شده بود، گفت: اين تويي كه اين حرف را مي زني كه نه خدا را قبول داري و نه چيز ديگري را، اين كذب است.
وي اضافه كرد: بحث ما اين است كه شما خبرنگاران يك مشت آدم دروغگوييد كه به هيچ چيزي معتقد نيستيد و به خاطر فشارهاي اقتصادي كار مي‌‏كنيد، بارها همين خبرنگاران به من گفته اند؛ براي فشار را اقتصادي كار مي‌‏كنند.
وقتي كه خبرنگاري پرسيد؛ كدام خبرنگار اين حرف را زده است؟ كوچك زده گفت: همين خانمي كه از مجلس بيرونش كردند ( مسيح علی نژاد).
عضو ائتلاف آبادگران در مجلس هفتم افزود: شما مي‌‏خواهيد يك لقمه نان بخوريد، شما براي يك لقمه نان به خدا و پيغمبر هم دروغ مي‌‏بنديد.
كوچك زاده ادامه داد: شما فكر مي‌‏كنيد نوشتن اين مطالب براي من اسباب نگراني است، هرچه مي‌‏خواهيد بنويسيد.

نماينده تهران در مجلس هفتم تصريح كرد: سردبيران فاسد مطلبوعات كشور يك مشت جوان كه به خاطر مسايل اقتصادي گرفتار هستند، بكار مي‌‏گيرند، اين خبرنگاران از مجلس دروغ براي مردم مخابره مي‌‏كنند.
در اين هنگام محمود محمدي، نماينده آباده در مجلس هفتم، كوچك زاده را از جمع خبرنگاران دور كرد.

بيش از بيست نفر از خبرنگاران پارلماني در اعتراض به اقدام مهدي كوچك زاده، نايب رييس كميسيون اصل نود و عضو ائتلاف آبادگران در برخورد توهين‌‏آميز و فيزيكي با يك خبرنگار در راهرورهاي مجلس نامه اي خطاب به كارپرداز فرهنگي مجلس هفتم نوشتند و نسبت به اين اقدام اعتراض كردند.

به گزارش خبرنگار پارلماني ايلنا خبرنگاران در اين نامه با بيان اينكه خبرنگاران پارلماني روز سه شنبه شاهد برخورد فيزيكي يكي از نمايندگان مجلس با يكي از خبرنگاران پارلماني بودند، تصريح كرده‌‏اند: متاسفانه چنين اعمالي بارها تكرار شده است، قاطعانه تقاضا داريم برخورد قانوني صورت گيرد، در غير اين صورت راهكار ديگري در پيش خواهيم گرفت.
اين نامه با بيش از 20 امضاء به كارپرداز فرهنگي مجلس هفتم ارائه شد.

 منبع : www.groups.yahoo.com/group/IRAN_emrooz

http://www.rafsanjani.com/

من فقط میگم : بدون شرح !!!

به این دلیل : http://www.rafsanjani.com/index.php?action=results&poll_ident=4

http://www.9line.ir/comments.asp?id=856

استعفا !

«استعفا» هم كم‌كم دارد به يكي از موضوعات اساسي بحث‌هاي سياسي تبديل مي‌شود. در سفرها و برنامه‌هاي انتخاباتي هفته‌هاي اخير، دهها و شايد صدها بار با سؤالاتي درباره دو استعفايم در دوران وزارت و احتمال استعفا در دوران رياست‌جمهوري مواجه شده‌ام و مي‌شوم. در پيام‌هاي قبلي و نظرات همين چند روزه در وبلاگ هم چند بار درباره بحث شيرين استعفا! سؤال شده است.

جالب اين است كه دامنه انتظارات و ديدگاهها در اين زمينه بسيار متنوع است و طيفي را تشكيل مي‌دهد كه دو سر آن صد هشتاد درجه با هم فاصله دارند! بعضي مي‌گويند تو كه نتوانستي يك وزارت را نگه داري و استعفا دادي، چگونه مي‌خواهي رئيس‌جمهور شوي؟! بعضي هم طوري حرف مي‌زنند كه انتظار دارند فرد تا در انتخابات پيروز شد، قانون اساسي را مطالعه كند و وقتي اختيارات خود را ديد، بلافاصله استعفا دهد!! يا اگر با كوچكترين مقاومت و سنگ‌اندازي روبرو شد، بي‌مقدمه تهديد به استعفا كند!

البته اين دو سر طيف، اقليت هستند و در اين ميان، اكثرا با دو استعفاي من در دوران وزارت علوم خصوصا اولي كه در اعتراض به حمله به كوي دانشگاه بود، اظهار همدلي مي‌كنند. اما به هر صورت سؤالات و ابهاماتي در اين باره وجود دارد كه ديدم بد نيست در اينجا چند كلمه‌اي در اين خصوص توضيح بدهم.

استعفاي كوي دانشگاه، يك كار آرماني از روي مسئوليت و وظيفه بود. من آن استعفا را، بي تعارف، يكي از نقاط طلايي زندگي‌ام مي‌دانم، كه ملاحظه هيچ منفعت و روابط سياسي را نكردم و در دفاع از حقوق دانشجويان استعفا دادم. اتفاقا خدا هم كمك كرد و اين استعفا بيشتر از آنچه كه انتظار داشتم، تأثير خود را گذاشت و حقانيت و مظلوميت دانشگاه را نشان داد و چهره عاملان حمله وحشيانه به خوابگاه كوي را در پيشگاه ملت رسوا كرد. اين مورد كه اصلا توضيح نداشت!

اما در مورد استعفاي دوم هم بايد عرض كنم كه يك مدير وقتي در مسئوليتي قرار مي‌گيرد، علي الاصول ايده‌ها و شعارها و برنامه‌هايي دارد كه بر آن مبنا انتخاب شده و مي‌خواهد به آنها عمل كند. اگر برنامه من در وزارت علوم كه محور آن تغيير ساختار اين مجموعه بود، برنامه نامناسبي بود يا به صلاح كشور و دانشگاه نبود، چرا با حمايت گسترده دانشگاهيان، نخبگان، حوزه‌هاي مختلف دولت، مجلس شورا و شخص رئيس جمهور مواجه شد؟ اگر اين برنامه عملي نبود، پس چطور مورد تأييد مجلس، سازمان مديريت و بسياري از كارشناسان امر بود؟ اگر اين برنامه مخالف شرع يا قانون اساسي بود، چطور ممكن بود با اين طيف گسترده استقبال و حمايت‌ها روبرو شود؟

اما اگر اينها نبود و اين برنامه حقيقتا بهترين كاري بود كه مي‌شد در راه توسعه علم و پژوهش و فناوري‌ها در ايران انجام داد، و اگر سپردن كار دانشگاه به خود دانشگاهيان يك امتياز بزرگ اين روند و يك حركت رو به جلو بود، و اگر نوسازي بوروكراسي كهنه وزارت علوم تنها چاره نظام دانشگاهي اين كشور براي خروج از ركود و برداشتن يك خيز بلند بود، پس به من حق بدهيد كه حتي حاضر باشم مقام و موقعيت و بلكه حقوق و حتي آبروي خود را هم براي اين مسئوليت سنگين و خطير و سرنوشت‌ساز فدا كنم.

استعفاي دوم از وزارت، علاوه بر اعتراض به ايجاد موانع در راه قانون تغيير ساختار وزارت، براي كشور فرصت‌هاي جديدي ايجاد كرد. من از وزارت علوم رفتم، اما همان‌طور كه حدس مي‌زدم با رفتن من بخشي از حساسيت‌ها برطرف شد و غير از دو سه مورد، قسمت عمده قانون تصويب شد و در حال حاضر اجرا مي‌شود. همين چند هفته پيش خبر رسيد كه بالاخره «ذي‌حسابي» از دانشگاه بيرون رفت؛ يعني ديگر با دانشگاه مانند يك اداره دولتي كه بايد بر امور ريز مالي آن نظارت كرد، برخورد نمي‌شود. اين جنبه‌اي از «استقلال دانشگاه» است كه ما دنبالش بوديم و ان‌شاء‌الله به آن مي‌رسيم. اين كار بالاخره انجام شد، حالا چه فرقي مي‌كند كه چه كسي در زمان اجراي آن وزير علوم باشد!

ما مي‌خواستيم دانشگاه را به اهل دانشگاه بسپريم و دست غير دانشگاهيان را از اين حوزه كوتاه كنيم. مدعي بوديم كه نخبگان و فرهيختگان دانشگاهي شايستگي دارند كه خودشان دانشگاه را اداره كنند و نياز به قيم نداشته باشند؛ خواه اين قيم دولت باشد، يا شوراي انقلاب فرهنگي يا هر فرد يا نهاد ديگري. در نهايت تصميم نهايي براي استعفا را وقتي گرفتم كه ديدم تلاش‌هايم براي قانع كردن بزرگان مملكت درباره قانون تغيير ساختار وزارت علوم و لزوم سپردن دانشگاه به دانشگاهيان و بهتر شدن اوضاع قانوني و علمي و مالي دانشگاهها به جايي نمي‌رسد؛ و در اين زمان در لزوم استعفا ديگر هيچ ترديدي نداشتم. استعفايي كه هم اعتراض بود و هم ايجاد فرصت.

در مورد دوران رياست جمهوري هم همينطور است. سمت رياست جمهوري وقتي بدرد مي‌خورد كه فرد بتواند طبق تحليف و سوگند قانون اساسي، پاسدار حقوق و آزادي‌هاي ملت باشد. البته همه‌جا گفته‌ام كه من از «صداقت» شروع مي‌كنم و با «صميميت» در عين «صراحت» ادامه مي‌دهم. در برابر مشكلات هم «صبوري» پيشه خواهم كرد و حاضرم حتي در صورت امكان از حقوق خود نيز بگذرم تا امور با خوبي و خوشي سامان يابد. اما اگر در نهايت در مورد يا مواردي ديدم كه صحبت از حقوق رئيس‌جمهور نيست و خداي‌نكرده دارد حقوق مردم تضييع مي‌شود، آن موقع وقت «صلابت» است، كه نشانه آن ايستادگي تا آخر است.

اگر اين كار به درستي انجام شود، ديگر به استعفا نيازي نيست. من اميد و اطمينان دارم كه به ياري خدا و خواست ملت، كار اين ملك و ميهن بالاخره با همه سختي‌ها و دشواري‌ها رو به سامان خواهد رفت. بايد اميد داشت...

http://www.drmoeen.ir